Drzazga

Niesamowite wrażenie odnoszę zawsze kiedy czytam powieści Piotra Bojarskiego, autor zaskakuje mnie niebywałą fabułą w swoich książkach, ale sprawia że stają się one niesztampowe, bez pardonu mogę z ręką na sercu oświadczyć - nie ma LIPY, nie ma NUDY, fajne jest to że narracja jest ciekawa, gatunki literatury zmieniają się co sprawia że nie jesteśmy zdani na tylko jeden gatunek do tego najlepszy - kryminał, ale znajdziemy retro, zahaczymy o historię, poznamy wybitne nazwiska, zabawimy się w detektywów, odszyfrujemy to i owo, poznamy tajemnicę, zagadkę, słowem: gratka dla lubiących czytać ambitną literaturę z przytupem i mocnym męskim pazurem. Drzazga jest to trzeci tom serii kryminalnej z Bogdanem Popiołkiem, nauczycielem historii i śledczym naturszczykiem, a powieść jest tym co sprawia że ma się poczucie wisienki na torcie, dlaczego? Nowe, świeże, twórcze, unikatowe., a jednocześnie wpadamy po uszy w historię która ma drugie dno. Bo czy faktycznie znamy tych których kochamy?

; Drzazga ; 

Piotr Bojarski

Wydawnictwo: Oficynka

Literatura: Kryminał

Są słowa jak drzazgi, które głębokie pod skórą tkwią w niej, dopóki się je nie wyciągnie. Bolą.

                              - autor nieznany 

Nauczyciel Bogdan Popiołek, belfer, stary kawaler, poznaje Anitę także nauczycielkę w której się  zakochuje. Tworzą zgrany duet, dzielą swoje życie między pracą, a pasją dziewczyny czym jest polityka. Ta ma marzenie by wystartować w komitecie na młodą radną. Pewnego dnia Bogdan znajduje swoją ukochaną w jej mieszkaniu zmarłą. Zdesperowany postanawia dowieść prawdy, czy śmierć Anity była spowodowana samobójstwem a może ktoś jej pomógł? Śledztwo utknęło w martwym punkcie, a Popiołek zaczął grzebać w sprawie na własną rękę. Kogo pozna, kim okaże się jego najukochańsza kobieta, jakie niebezpieczeństwo będzie czyhało na Popiołka

Jest jak drzazga w nieobutej stopie. Bezustannie zadaje ból.

                                  - Davide Enia
Okoliczność, śmierć, tajemnica, cień i mrok, tragedia, śledztwo, zagadka, prawda, oczyszczenie. Powieść autora przechodzi katharsis, tragedię która przeradza się na oczach czytelnika w heroiczna walkę o pozyskanie wszelkich poszlak, dowodów za prawdę która miała odpowiedzieć na wiele nurtujących bohatera pytań. Zaskakująca, inspirująca, wciągająca, do tego pełna napięć, emocji, niesamowicie zobrazowana scenicznie, pozwala poczuć wszelkimi zmysłami wszelkie uczucia związane z wydarzeniami. Książkę czyta sie lekko, co sprawia że narracja jest płynna, wchodzimy gładko w buty, w skórę Popiołka stając się jednym ciałem, zamieniamy się rolami, wczuwając się w rolę widzimy świat jego oczami, czujemy to przez co przechodził w momencie śmierci swojej ukochanej, zamieniając żałobę i chwile słabości na walkę o prawdę która miała go oczyścić i sprawić ulgę. Czy dostał to co chciał? Czy poczuł ukojenie? A może całą sytuacja stała sie dziwnie pokręcona? 

Nie spieszcie się, jeśli nie musicie. W pośpiechu łatwo coś przeoczyć.

                                    - autor nieznany

Książka autora Piotra Bojarskiego bardzo mi się podoba, posiada w sobie wszelkie zagwozdki, detale kryminalne, usnuta pajęczyną tajemnicy, trzyma w napięciu, wywołuje dreszczyk emocji, świetny styl, wyczuć można rzemiosło mistrza. Powieść dla fanów poprzednich części Biegacz, Pokuszenie. Jeśli lubisz historie osadzone w teraźniejszości, kryminały  gdzie główny bohater jest amatorem a nie aspirantem, ta powieść jest dla Ciebie. Polecam serdecznie. 


Komentarze